عایقکاری ساختمان

عایق های ساختمانی نقش قابل توجهی در صرفه جویی انرژی  افزایش آسایش و آرامش افراد ساکن در یک واحد مسکونی همچنین نقش بسیار مهمی در گرم نگه داشتن ساختمان در فصل زمستان و خنک نگه داشتن آن در فصل تابستان دارد. به کمک عایقکاری میتوان یک خانه را در زمستان 5 درجه گرمتر و در تابستان 10 درجه خنکتر نگه داشت. به این ترتیب علاوه بر کم شدن مصرف انرژی، از آلودگی محیط زیست نیز کاسته میشود و منابع انرژی برای استفاده آیندگان حفظ میگردد. فاکتور مهم در انتخاب عایقها، میزان مقاومت حرارتی آنها است. هر قدر این مقاومت بالاتر باشد، عایق حرارت را کمتر از خود عبور می دهد و صرفه جویی ای که به همراه دارد افزایش می یابد. پس به جای ضخامت عایقها، باید مقاومت حرارتی آنها با هم مقایسه شود. عایق های گوناگون با مقاومتهای حرارتی برابر، از نظر میزان صرفه جویی در انرژی همانند هستند و تنها اختلاف آنها در قیمت و محل کاربرد است.
استفاده از عایق های ساختمانی سال ها است که به عنوان یکی از ضروری ترین اجزای ساختمان ها مورد توجه قرار گرفته است.

مصالح عایقکاری را می توان بنابر منشاء آن به ? دسته زیر تقسیم نمود:
حیوانی : مصالحی نظیر مو و پشم حیوان است ولی استفاده از آنها در ساختمان محدود می باشد.
معدنی : عایقهای حرارتی معروف این گروه عبارتند از پشم شیشه، پشم سنگ، پشم سرباره، آزبست، ورمیکولیت و ورق فلزی براق .
مصنوعی : این گروه شامل لاستیک مصنوعی و پلاستیک های فومی هستند. نوع دوم در سالهای اخیر رواج زیادی یافته و دو نوع پر مصرف آن فومهای پلی استایرن و پلی یورتان هستند.
گیاهی : این گروه شامل مواد گیاهی سلولی یا فیبری نظیر نی، کاه، ساقه گندم، الیاف گیاهی، کتان و چوب پنبه می باشند.

همچنین براساس مقررات ملی ساختمان، تمامی ساختمان هایی که ساخته می شوند باید به اندازه کافی عایق کاری شوند. میزان عایق مورد نیاز نیز در همین مقررات تعیین شده است. عایق ها بسته به نوع و کاربردی که دارند، به انواع عایق های صوتی، حرارتی، رطوبتی و... تقسیم بندی می شوند که در طول زمان تکامل یافته و روز به روز انواع جدیدتری از آنها روانه بازار می شود.عایق های حرارتی و برودتی به طور متوسط در فصل زمستان در حفظ انرژی گرمایی و در تابستان در انرژی سرمایشی صرفه جویی می کنند.

ادامه مطلب

/ 0 نظر / 2 بازدید